در گذرگاه زمانخیمه شب بازی دهر،  با همه تلخی و شیرینی خود می گذرد.

 

عشق ها می میرند،رنگ ها رنگ دگر می گیرند،و فقط خاطره هاستکه چه شیرین و چه تلخ،دست نا خورده به جا می ماند!

 

زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست،هر کسی نغمۀ خود خواند و از صحنه رود.صحنه پیوسته به جاست...  خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد!

   + Passenger - ٩:٥٠ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ۱۸ بهمن ۱۳۸٥