من از  صحبت کردن با تلفن  یا بعبارت صحیح تر از تلفن زدن اصلا خوشم نمیاد  بخصوص اینکه اگه فردی رو که بهش زنگ میزنم رو نشناسم٬ یعنی اینکه اعتماد به نفس کافی برای حرف زدن با تلفن رو ندارم ٬  و این مشکل فقط به  زبان فارسی هست (حالا تمام عمرمو  فارسی حرف زدم !!!!) فکر میکنم صدام بده یا درست و زیبا صحبت نمیکنم ( اگرچه دوستام به خلاف این حرف معتقد هستند ) ٬ بهرحال امروز صبح باید برای یک کار اداری به تهران زنگ میزدم ٬ کلی با خودم کلنجار رفتم و تصمیم گرفتم به مامانم زنگ بزنم و شماره رو به ایشون بدم و بهانه بیارم چون از خارج باید تماس بگیرم بهتره شما از طرف من صحبت کنید ٬ بعد دوباره فکر کردم و به خودم نهیب زدم :دختر خجالت بکش ٬ خیلی هم قشنگ صحبت میکنی ٬ دو روز دیگه که باید درس بدی و کار کنی کی میخواد بجات زنگ بزنه  و اینطوری بود که ترغیب شدم و زنگ زدم و کارمو انجام دادم ٬ حالا اینا رو اینجا نوشتم تا یادم بمونه و اینکه اینقدر خجالتی (!!!!)  و بقول پدرم از آدم گریز و غیر اجتماعی نباشم ( البته خیلی هم  اینطوری نیستم ٬ فقط با تلفن ٬اونم با غریبه ها مشکل دارم وگرنه اگه یکی از دوستام زنگ بزنه میتونم ساعتها صحبت کنم ) !!!!

 

 

   + Passenger - ٩:۱٦ ‎ق.ظ ; شنبه ۱٤ بهمن ۱۳۸٥