یک تقدیمی با ارزش

این نوشته از یکی از ایمیلهایی بود که از یکی از دوستانم اخیرا دریافت کرده ام. نوشته ای زیبا و قابل تامل است:

خیراً کتابی با عنوان "اقتدار گرائی ایرانی در عهد قاجار" با قلم زیبای استاد برجسته علوم سیاسی ایران؛ دکتر محمود سریع القلم به بازار نشر عرضه شده است.
آنچه که مرا بیش از موضوع و متن کتاب تحت تاثیر قرار داد، صفحه تقدیمی است که نویسنده در ابتدای کتاب خود آورده و از دیدگاه من، در نوع خود  کم نظیر است. 
در متن ذیل که مطالب همان صفحه است، تعمق کنید و درد امروز جامعه ایرانی را بشناسید و اگر چنانچه دغدغه اعتلای ایران را دارید، در تربیت نسل فردا بر این اساس بکوشید:

 تقدیم به ایرانیان زیر ده سال، که در آینده
-         برای کسب ثروت، به نهاد دولت نزدیک نخواهند شد؛
-         برای افزایش قدرت کشور، ثروت تولید خواهند کرد؛
-         ظرفیت نقدپذیری و اصلاح تدریجی را در خود پدید خواهند آورد؛
-         از فرهنگ واکنش های سریع به خویشتن داری، ارتقاء فرهنگی پیدا خواهند کرد؛
-         از فرهنگ شفاهی و غیر دقیق به فرهنگ مسئولانه مکتوب، انتقال تمدنی پیدا خواهند نمود؛
-         از رفتارها و کارهای کوتاه مدت به گستره دراز مدت، رشد فکری پیدا خواهند کرد؛
-         تضعیف، تخریب و انتقام را از فرهنگ سیاسی خود حذف خواهند نمود؛
-         به رشد فکری و استقلال فکری از طریق مطالعه حداقل دو ساعت در روز روی خواهند آورد؛
-         برای ایرانیان دیگر از رانندگی گرفته تا کسب قدرت، حقوق قائل خواهند شد؛
-         از رشد و موفقیت دیگران به طور واقعی خوشحال شده و درس خواهند آموخت؛
-         غرور بی جا، حسادت و ناجوانمردی را به سکوت، احترام و گذشت تبدیل خواهند کرد؛
-         دروغ گوئی و وارونه جلوه دادن واقعیت ها را از نظام معاشرتی خود با دیگران حذف خواهند نمود؛
-         برای کسب قدرت،به اصل رقابت و فرصت برای دیگران اعتقاد خواهند داشت؛
- و پس از رسیدن به قدرت، فقط دوره محدودی، صرفاً برای تحقق کارهای بزرگ، در قدرت خواهند ماند"



   + Passenger - ۱٠:٥۱ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۸ دی ۱۳٩٠