یادم میاد چندین سال قبل٬ وقتی سال اول دانشگاه بودم ٬سختگیر ترین استاد ٬ استاد بیوشیمی بود. بعد از چند جلسه یک کتاب بیوشیمی در کتابخانه پیدا کردم که بسیارشیوا و روان مطالب پیچیده رو شرح داده بود و کاربرد عملی و کلینیکی هر بحثی هم بیان شده بود ٬  و بخاطر این کتاب اینقدر به این مبحث علاقه مند شدم که حتی فکر کنم امتحان آخر ترم رو ۲۰ شدم ( اگرچه الان حتی یک درصد اون مطالب در خاطرم نمونده!! ) .  بهرحال این مقاله روزنامه شرق در یادبود نویسنده این کتاب خواندنی است .افسوس که چنین استادانی را ٬که هر گوشه  از زندگی آنها صدها پند برای نسل ما دارد را از دست میدهیم.

  و اینهم گفتاری از استاد ملک نیا از همان مقاله: "استاد باید شبانه روز وقتش را برای دانشجو و تحقیق بگذارد. دانشگاه بدون وقت گذاشتن استاد و بدون کار تحقیقاتی یعنی صفر و ما در حال حاضر دانشگاهی داریم که حاصل کار تحقیقاتی در آن کم است. به نظر من دانشگاه ایده آل دانشگاهی است که صبح تا شب و شب تا صبح باز باشد و در آن کار کنند. استاد بودن، شب درس خواندن و صبح درس دادن نیست. استاد باید یک محقق خوب باشد و تحقیق خودش را ادامه دهد و با کسانی که علاقه مند هستند، کار کند. کسانی که از دانشجویان توقع احترام دارند، باید بدانند اگر برای دانشجو کار کنند، دانشجو بدون شک به آنها احترام خواهد گذاشت."

 

   + Passenger - ۱۱:٥٥ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ۳ امرداد ۱۳۸٦